GOH-TIC AND MITHROSE

วาดในเพนต์แปด ขณะที่รอคำตอบเรื่องงานอยู่ อ้า ไอ้โก๊ะ เป็นคนที่คิดอะไรดีๆ ไม่เป็น แต่ผู้หญิงคนนี้ กะว่าจะใส่ลงไปในเรื่องที่มีพรานบูรณ์เป็นตัวเอก และคงจะเป้นเรื่องที่แต่งเอาไว้บ้าๆบอๆ ตามความรู้สึก

ใครๆอาจจะรู้สึกว่า ไอ้โก๊ะคงจะขลุกอยุ่ในวรรณกรรมฝรั่ง แต่ความจริงนั้น สิ่งที่สร้างความบันเทิงเริงรมย์ให้กับไอ้โก๊ะได้กลับเป็นนิทานพื้นเมืองตามที่ต่างๆมากกว่า อย่างเช่น นิทานเกี่ยวกับโพลิเนเซียนจะชอบเป็นพิเศษ พอๆกับที่ชอบที่จะไปด้วยแต่หาโอกาสได้ยาก

นิทานไทย เป็นหนึ่งใน ความรักอย่างหนึ่งในการศึกษาค้นคว้า เป็นเพราะว่า ไม่ยึดติดกับเรื่องที่ว่า จะต้องสร้างหนุมานให้เป็นตัวเอก หรือว่า อะไรวักอย่างที่แต่งโดยสุนทรภู่ โก๊ะจึงใช้เวลาส่วนหนึ่ง ในการค้นคว้านิทานตามภาคต่างๆ เอาไว้พอสมควรในเวลาที่ เดินทางท่องเที่ยว และดก๊ะมักจะชอบที่จะศึกษาประวัติศาสตร์ ควบคู่ไปด้วยกัน จึงได้ค้นคว้าหาอ่านจดหมายเหตุ และบันทึกรายวันโบราณตามที่ต่างๆ ไว้บ้างพอสมควร และจากเลเวลที่เก็บสะสมมา ทำให้ เกิดพบว่า คาแร๊คเตอร์ ที่เป็นที่น่าสนใจนั้น มีเยอะมาก และสามารถนำมาสับเปลี่ยนเขียนถึงกันได้ อย่างเป็นที่น่าสนุกสนาน กว่าที่จะนึกยึดติดกับสิ่ง ที่เป็นเพียงหลักโคมลอย เราน่าจะหันมา ช่วยกันใช้คาแรคเตอร์ที่มีอยู่อย่างดาดดื่น ในแวดวง วรรณกรรมไทย จะดีกว่า

โก๊ะ รู้สึกไม่ชอบรามเกียรติ์ เพราะว่า ไม่ชอบเรื่อง ไม่ชอบคาแรคเตอร์ อีกอย่าง มันเกียรติของพระรามตรงไหนก็ไม่รุ้ มีแต่ลิงออก

ส่วนสุนทรภุ่ นั้น โกะติดจะชอบมากกว่าซะอีกในหลายๆเรื่องที่ท่านประพันธ์เอาไว้ บางทีคาแรคเตอร์นิสัยไม่ดีอย่างขุนแผน ยังรุ้สึกว่า หาก สร้างความลึกให้กับเค้า เรื่องน่าจะดีกว่านี้เยอะ อย่างน้อยอ่ะนะ