การฆ่าตัวตาย
posted on 05 Jan 2008 13:52 by gohmadfish in Jernalขึ้นหัวเอนทรีได้น่ากลัว แต่ว่า ขอเล่าไปเรื่อยๆ เรื่องนี้เป้นประสบการณืตรงของไอ้โก๊ะเอง และเพื่อเป็นคติสอนใจสำหรับคนคิด ฆ่าตัวตาย
การฆ่าตัวตาย มันพูดได้หลายแบบ ทั้งที่แซวเล่นๆ และเรื่องเกิดขึ้นจริง
คนในชีวิต เพื่อนในชีวิต ฆ่าตัวตายไปแล้วทั้งสิ้น สี่คน ต่างกรรมต่างวาระ ตางเรื่องราว หลายวันก่อนได้มีโอกาส เดินทางใกล และก็เรื่อยเปื่อยทัวส์ ไปขึ้นเหนือ ไปเจอเพื่อนเก่า เพื่อนคนนี้มาอยู่เชียงใหม่ ทำงานเป็นพนักงานต้อนรับในโรงแรมแห่งหนึ่ง ตอนไปเจอ เค้านั่งตื่มเหล้าอยู่ที่ร้านอาหารของเพื่อนพี่ชาย แถวๆใกล้โรงเรียนอะไรนี่ล่ะ เค้าก็คุยๆ และร่าเริงเกินเหตุ ซึ่งเพื่อนๆก็บอกว่าเค้าร่าเริงเกินเหตุมา สามสี่วันแล้ว และเมื่อเค้าเจอไอ้ดก๊ะที่ไม่ได้พบกันมานาน เค้าก็บอกว่า สวรรค์คงเมตตาที่ให้พวกเรามาเจอกันอีก ครั้งหนึ่ง เค้าเรียกความทรงจำว่า ตอนนั้นไอ้ โก๊ะ เอาซากแมงป่องไปวางไว้ในรองเท้าของมัน และเรื่องเลวร้ายที่เรากระทำต่อมัน .....ไอ้ดก๊ะ ไม่ทานเหล้าจนเมามาย และไม่ชอบทานเบียส์ ดังนั้นจึงไม่เมา และไม่ถือคนเมาจนอยากเตะคนเมา แม้ในความคิด จะกระโดดถีบไปแล้ว
โลกมันคงกลมไป ชะตาฟ้าลิขิตคงมีจริง ตอนขากลับ มันบอกว่า อยากเป็นเพื่อนกับเราให้นานกว่านี้ เราก็บอกว่า กูขอโทษมึงว่ะ เรื่องที่แล้วมา มันบอกว่า ไม่เป็นไร นานๆ จะมีคน ขอโทษมันซะทีหนึ่ง ไอ้เจ้านั่น เดินกลับไป ก่อนจะไป มันหันมาตะโกนว่า เจอกันอีกที ถ้าฟ้าต้องการ ไอ้โก๊ะจึงบอกว่า มันเชยไปแล้วเว้ย ประโยคแบบนั้น ..............................และก็มองมัน เดินหายไปกับความมืดของเมืองเชียงใหม่...........
ตอนเช้า ......................ตำรวจมาขอพบที่โรงแรม ที่สุริวงค์ เอาจดหมายมาให้ .....เค้าตายไปแล้ว ผูกคอตาย ตอน ก่อนจะเช้าไม่นานนัก แม้จะไม่ได้เป็นเพื่อนกันตั้งแต่แรก แต่ใจความในจดหมายนั้น แม้ว่าจะสั้น แต่มันก็ สร้างความสะเทือนใจได้ไม่น้อย มันเขียนว่า
"ขอให้มีความสุข ในวันปีใหม่ และ ขอบคุณสำหรับคำขอโทษ"
แค่นี้จริงๆน่ะหรือ ไอ้โก๊ะ มองกระดาษโล่งๆว่าง และวนดูที่ซอง มีแต่ชื่อโรงแรมที่พักเราและชื่อเราเท่านั้น ไม่มีอะไรนอกจากนี้เลยจริงๆ
การตายของเขา ไม่มีคนมาเศร้าโศกเสียใจ เพราะว่า เค้ามักจะทอดทิ้งคนอื่นไว้เบื้องหลังเสมอมา จนกระทั่ง แม่เค้าตาย ความคิดหนึ่งที่แว่บเข้ามา คือ เสียดาย เสียดาย ที่ทอดทิ้งสิ่งที่อยู่ในชีวิต และวันหนึ่ง เมื่อเดินผ่านร้านค้าเจอของฝาก ก็นึกถึงชื่อคนที่จะนำไปฝากไม่ได้แล้ว และบางที จะหาเงิน หามากๆ ไปเพื่อใครในเมื่อเค้าไม่ได้อยู่ที่ตรงนั้นแล้ว?
ตามคำสั่งเสียไว้กับตัวเอง นั่นคือบริจาคร่างกายให้ใช้ประโยชน์ทางการแพทย์ไป ดังนั้นแล้ว ไอ้โก๊ะจึงได้แต่ยืนมองเท่านั้นเอง ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น รวมทั้งการเศร้าโศกเสียใจ รายที่สี่ในชีวิต หลายรายที่ต้องดับขันท์ตัวเองเพียงเพราะว่า เหตุปัจจัยเล้กที่เกิดจากความไม่เข้าใจและอดทน
การเกิดมามีชีวิตอยู่นั้นมันยากลำบาก การใช้ชีวิตก็ต้องอดทน และ เพื่อเดินไปตามครรลองที่ถุกต้องก็ต้องอดทนหนักขึ้นไปอีก นั่นคือบทพิสูจน์ว่า เราจะสมควรเกิดมาเป็นคนหรือไม่
ฝากเอาไว้ คนคิดฆ่าตัวตาย นั้น ไม่มีเหตุผลสมควรที่จะตายเลยแม้แต่น้อย และการอ้างเหตุผลเพื่อการฆ่าตัวตาย ไอ้โก๊ะขอประณามว่า มันเป็นคนที่ สุดยอดนักแถก ทงเหตุผลที่อุบาทว์ที่สุด ไม่มีใครเสียใจที่เอ็งตาย แต่การฆ่าตัวตาย คือการเกิดมาเพื่อที่จะถูกลืม เพราะว่าเอ็ง ลืมคนอื่นเค้าก่อน สมน้ำหน้า
edit @ 6 Jan 2008 21:54:57 by GOH-TIC