CAT_____BLOG

Artist : Coldplay
Album :
Title : Viva La Vida


I used to rule the world
Seas would rise when I gave the word
Now in the morning I sleep alone
Sweep the streets I used to own

I used to roll the dice
Feel the fear in my enemies eyes
Listen as the crowd would sing:
"Now the old king is dead! Long live the king!"

One minute I held the key
Next the walls were closed on me
And I discovered that my castles stand
Upon pillars of salt, and pillars of sand

I hear Jerusalem bells are ringing
Roman Cavalry choirs are singing
Be my mirror my sword and shield
My missionaries in a foreign field
For some reason I can't explain
Once you know there was never, never an honest word
That was when I ruled the world
(Ohhh)

It was the wicked and wild wind
Blew down the doors to let me in.
Shattered windows and the sound of drums
People could not believe what I'd become
Revolutionaries Wait
For my head on a silver plate
Just a puppet on a lonely string
Oh who would ever want to be king?

I hear Jerusalem bells are ringing
Roman Cavalry choirs are singing
Be my mirror my sword and shield
My missionaries in a foreign field
For some reason I can not explain
I know Saint Peter won't call my name
Never an honest word
And that was when I ruled the world
(Ohhhhh Ohhh Ohhh)

Hear Jerusalem bells are ringings
Roman Cavalry choirs are singing
Be my mirror my sword and shield
My missionaries in a foreign field
For some reason I can not explain
I know Saint Peter will call my name
Never an honest word
But that was when I ruled the world
Oooooh Oooooh Oooooh

     นานๆ จะฟังเพลงแล้วรู้สึก สนุกกับเนื้อร้องซะทีนึง อันนี้ไม่ขอแปลให้ อยากให้หลายๆคน แปลแล้วก็ตีความเอาเองมากกว่า  viva la vida ชื่อเพลง มีความหมายว่า ขอให้ อายุยืนๆนะพวก หรือถ้าแปลแบบเป็นทางการก็ ขอให้ อายุยิ่งยืนนาน ประมาณนั้น

   ชาวตะวันตกเป็นพวกตลกร้าย ปนขี้ประชดซะส่วนมาก แถมค่อนข้างซีเรียสกับความคิดในบางเรื่อง ออกมาทางงานเขียน กวีหรือเพลง ในขณะที่้ทางตะวันออก จะเน้น ความชุ่มชื่นรื่นรมณ์ซะส่วนมาก โดยงดเว้นที่จะกล่าวถึงสังคม  

  เมื่่อสมัยยังเรียน มีนวนิยาย อเมริกันยุค ปฏิวัติ อุตสาหกรรม ที่จะเป็นที่งดเว้นจะอ่านของไอ้โก๊ะมาก เพราะว่าอ่านแล้ว ซัเรียส บวกซึมเศร้า หดหู่ผิดหวัง อันนี้ไม่รู้ว่า คนเขียนนึกยังไง ในทัศนิคติของไอ้เจ้าของบล๊อก งืม...... ก็ เข้าใจ ว่า ความจริงเป็นเรื่องที่ควรตีแผ่ แต่นั่นก็เป็นเรื่องของสารคดีหรือข่าว แต่ในอีกแง่หนึ่ง การบันทึกลงไปในงานเขียน บทกวี หรือหนังสืออ่านเล่น ย่อมเป็นอมตะมากกว่า แน่ล่ะ สำหรับนักเรียนที่ต้องทนอ่านด้วย

  ในแง่ ความแร้นแค้น เจ้าของบล๊อกมักจะไม่พบเรื่องราวเหล่านี้ในวรรณกรรม ในพื้นที่แร้นแค้นจริงๆเสียด้วย อย่างนวนิยายหรือบทกวีอินเดีย กลับเขียนถึงการต่อสู้อย่าง เข้มแข็งแล้วก็ละมุนละม่อมมากกว่า ความคิดแนวรุนแรง แต่เดี๋ยวนี้ ก็ ไม่ทราบเหมือนกันว่า โลก มันไปถึงไหนแล้ว นานๆ สงสัยต้องโงหัวออกจากถ้ำ ไปเดินหาหนังสือเพื่อนรักมานั่งอ่านซะหน่อยล่ะมั้งนี่