ข้าพเจ้ากับฤดูฝน

posted on 07 Jul 2009 16:46 by gohmadfish in Story

ในขณะที่ฝนตกให้น้ำท่วมทุ่ง ผักบุ้งก็ลอยดูโหรงเหรง ข้าพเจ้ากำลังมอง มองหาสิ่งที่เป็นสาระ ซึ่งนั้นคือสิ่งไร้ประโยชน์ อย่างน้อย ข้าพเจ้าก็คิดคำว่าไร้ประโยชน์ออกมาหลายครั้งในแต่ละวัน ช่าง "ไร้ประโยชน์จริงๆ"

ฝนตก ทำให้กบเขียดออกมาโลดแล่นกู่ร้องให้เสียงมันดังกว่า สิ่งที่มีประโยชน์ อย่างวัวควาย แต่ถ้ามองอีกทางหนึ่ง เราก็ขาดกบเขียดไม่ได้เหมือนกัน ไม่ใช่เพราะว่ามันเสียงดัง แต่ว่า "มันมีประโยชน์" ในแบบของมัน ที่ไม่ใช่แค่การร้องไปวันๆแน่นอน เหมือนกับว่าถ้าวัวควายเกิดจะร้องขึ้นมา "มันก็เริ่มที่จะหมดประโยชน์" จนต้องไปอยู่ในที่ๆทำประโยชน์ได้อย่างโรงเชือดสัตว์ ที่เขาเอาไว้เชือดสัตว์ ไม่ได้เอาไว้เชือดอย่างอื่นที่ไม่ใช่สัตว์

พอฝนตก ชาวสวนก็เริ่มไปเดินหาสาโทมาดื่มให้ดับกระหาย จาก "อะไรบางอย่าง" อาจจะเรียกความสุขสาโท แต่สาโทก็ไม่ใช่สิ่งที่อร่อย แล้วก็มีคุณค่า "มีประโยชน์มากพอ" ที่จะให้ใครก็ได้มาดื่มกิน บางทีชีวิตแบบ บรั่นดีน่าจะดีกว่า ข้าพเจ้าถูกนับว่าเป็นชาวสวน แต่มีสตางค์มากๆหน่อยก็เรียกว่านายทุน พอเป็นนายทุนเสียแล้วก็เป็นชาวสวนไม่ได้ อันนี้ก็ไม่รู้ใครมันบังอาจมาแบ่งขีดคั่นเป็นเส้นๆเอาไว้ แต่ข้าพเจ้าก็ไม่ได้ชอบสาโทแล้วก็บรั่นดี แต่ว่าชอบน้ำหวานๆ เสียมากกว่า ซึ่งบางครั้งข้าพเจ้าก็ดื่มของผิดศีลบ้างตามอัตภาพแล้วก็อัฐในกระเป๋าที่พอจะมีบ้างนิดๆหน่อยๆภายหลังแจกจ่ายให้แก่ลูกน้องไปใช้ดำรงชีวิต

วสันตฤดู เป็นช่วงเวลาที่ชาวสวนทำงานหนัก แต่คงไม่ใช่ข้าพเจ้าเพราะว่าดันเป็นนายทุน ทีนี้ก็หาคนมาทำสวนเสียหน่อยๆ ก็พอมีสตางค์ใช้มากๆได้ ตามสภาวะทางเศษฐกิจ เพื่อนของข้าพเจ้าทำสวนมะขาม ตอนนี้ก็ได้รับการว่าจ้างจองมะขามจากสถาบันความงามหลายแห่งทั้งในแล้วก็นอกประเทศ เขาบอกแก่ข้าพเจ้าว่า ไม่มีอะไรขายดีไปกว่ากิเลส นั่นเป็นเรื่องจริง อย่างข้าพเจ้าก็ชอบสตางค์ ก็นับว่าเป็นกิเลส ความงามก็เป็นกิเลส แล้วเพื่อนของข้าพเจ้าก็มีสตางค์ ไปนอนเล่นนอกประเทศได้ปีละสองสามหน

ข้าพเจ้ามองฤดูฝน อย่างมีความสุข อย่างน้อยถ้า น้ำเต็มบ่อเอาไว้ น้ำระบายดีๆ ลูกน้องข้าพเจ้าถึงเก่งไม่เก่งอย่างไรก็ไม่ลำบากเดือดร้อน ในโลกของทุนนิยม หรือจะเรียกว่อะไรก็ตามใจ อย่างน้อยๆถึงสตางค์ในกระเป๋าของข้าพเจ้าจะไม่สามารถทำให้ข้าเจ้าหรือใครๆเป็นได้อย่างที่หวัง แต่ในอีกแง่มันก็ไม่ได้ทำให้ใครๆแย่เสียนักหรอก

ฤดูฝนเป็นช่วงเวลา ที่ข้าพเจ้ารัก อย่างน้อยก็เป็นหนึ่งในช่วงเวลาที่รู้สึกว่าตัวเองมีคุณค่า พอๆกับวัวควาย ที่นานๆจะร้องเสียทีหนึ่ง

edit @ 7 Jul 2009 17:16:29 by GOH-TIC

edit @ 7 Jul 2009 19:05:36 by GOH-TIC

6 Comments