Ashin_goh

โห สวยอ่ะครับ

สวยมากเลยครับ ^^

เขียนสวยจังค่ะ

สงสัยผมต้องใช้ painter มั่งละ

เจอภาพซิมบิเดียม ถึงสามชนิด รู้สึกว่า สวยจัง ทำไมตอนเด็กๆ อายุ20ต้นๆ ถึงได้ทำงานได้ดีขนาดนี้ก็ไม่ทราบ

สรุปเพราะงานหรือของชอบครับ อิอิ
แล้วงานนี้คุณจะได้ลงสีรึเปล่าครับนี่

ภาพสวยจัง อยากวาดได้มั่ง

ว่าจะลองลงสีดู
ดอกมันสีเขียวนะ

ชอบสีไม้ไหม

ชอบ จะให้ลองลงสีไม้เหรอ

แต่เราห่วยมากเลยนะ

หมดความมั่นใจเพราะว่า คุณนั่นล่ะ

ทำแล้วได้สนุกกะมันก็น่าทำ เจ๊งก็เอามาโชว์แล้วด่าตัวเอง
ให้ครบทุกจุดที่เจ๊ง คนอื่นจะได้มาแย่งด่าไม่ได้

จริง ๆ เรื่องบางเรื่อง ทำทั้งชีวิตก็ดีไม่ได้ เช่นแข่งว่ายน้ำ
ให้ชนะโลมา (ที่ไม่ป่วยหรือบาดเจ็บ) แต่ถ้าเรือล่ม ก็ต้อง
กระเสือกกระสนว่ายเข้าฝั่ง จะปล่อยตัวเองจมหายไป
เพราะไม่อยากแข่งแพ้โลมาก็ใช่ที่

วันนึงนั่งอยู่กับอ. ก็มีอ.อีกท่านเข้ามา แล้วก็ทะเลาะ ๆ
กันเรื่องงาน อ.ที่เข้ามาก็บอกว่า "คุณ(ม.) นี่ stubborn"
อ.เลยบอก "ผม(ก.) principled ตะหาก" ส่วนตัวแล้วเห็นว่า
ก็ถูกต้องทั้งสองคน ขึ้นกับว่าเป็นมุมมองของใคร
ความเห็นของคน ๆ หนึ่งทำให้เรารู้ว่า(ความเห็นของ)เขา
เป็นอย่างไร ไม่ใช่เราเป็นอย่างไร(ในความเห็นของเรา)
แต่พอความเป็นจริงของทั้งสองคน มาชนกันจะเป็น
อย่างไรนั้น อันนี้คงต้องไปถามคูทกูเดิล

งงละ ไม่รู้จะเขียนอะไรต่อ

นายจะบอกเป็นนัยๆว่าชาตินี้ ชั้นก็ลงสีให้ดีไม่ได้จริงๆใช่มั้ยเนี่ย

อ่า ไม่ครบๆ


เรื่องข้อคิดเห็นที่ไม่เหมือนกัน คนละมุมมอง เราไม่เคยเอามันมาตัดสินอะไรหรอก แต่บางครั้งมันจะอ่อนไหวไปบ้างตาม อารมณ์ บ่ จอย

เออถ้ามันดีกว่าบอกว่า อย่างเธอทำได้อยู่แล้ว ก็น่าบอกนะ
แต่การถูกคาดหวัง สำหรับบางคนแล้วเราคิดว่าคงอึดอัด
เหมือนเวลาไปซื้อของตามห้างแล้วมีพนักงานเดินตาม
จริง ๆ เมื่อในเคออสอันผลลัพธ์ของความเป็นไปเป็นอนันต์
คนเราก็ทำได้แค่แน่ใจ ว่าตัวเองปรารถนาดี และพยายาม
มองให้เห็นความปรารถนาดีของคนอื่น จุดเปลี่ยนของชีวิต
มันยากจะคาดเดา มันเหมือนสะดุดตออะไรบางอย่างหัวทิ่มหัวตำ
หรือบางครั้งมันก็แค่แมลงวันกระพือปีกบินผ่านไป
แต่อย่างน้อยมันก็คงต้องเป็นอีฟเวนต์อะไรสักอย่าง
มันจะได้ดูมีสิ่งที่เรียกว่าเจตนารมภ์ผสมอยู่บ้าง โลกที่
ไม่มีเจตนานั้น คงมีแต่โลกของเครื่องจักรกล

ยังไงถึงจะเจ๊ง แต่ได้เอางานเจ๋ง ๆ มาทำเจ๊ง ก็เหมือนทำ mandala ดี...

จริง ๆ มันมีกลไกแบบ ดีดักตีฟเมถอด ทำนองว่าแตกฉาน
ความเจ๊งให้มากที่สุด โดยการดูงานคนอื่นให้ได้ว่ามัน
ผิดพลาดยังไง แล้วจดจำความผิดพลาดเหล่านั้นให้หมด แล้วทำสิ่งอื่น ๆ
นอกเหนือจากความผิดพลาดเหล่านั้น จริง ๆ แล้ว มันก็
เป็นแนวคิดแบบเนกาตีฟสเปซ แต่ส่วนตัวรู้สึกว่ามัน
ไม่สร้างสรรค์เท่าไหร่ หรืออาจลองแบบผสม ๆ
แต่สัดส่วนอย่างไรก็คงแล้วแต่คน

มีใครคนนึงเคยบอกใครอีกคนในคลาสสีน้ำมันว่า
การลงสีมันมักจะเละในสายตาของคนอื่น
เพราะเราลงตามอารมณ์ของเราเอง
อารมณ์ไม่ใช่สิ่งที่ซับซ้อน ตรรกะเป็นสิ่งซับซ้อน
ถ้าปล่อยงานไปตามอารมณ์ ก็คงยากจะมีความหมาย
สำหรับคนอื่น ถ้าปล่อยให้งานมีแต่ตรรกะ ก็คงยาก
ที่จะมีความหมายสำหรับตัวเอง

ฮะๆๆๆๆๆๆแปลกจริงๆ พออ่าน แล้วหัวเราะไม่หยุดเลย ไม่รู้เป็นอะไร ทั้งๆที่ไม่มีอะไรตลกเลยซักกะนิด

ขอบคุณ ขอบคุณจริงๆ บางครั้ง คนเราก็ขังตัวเองอยู่ในบ่อ ไม่รู้ตัว



เราไม่ได้ตีความอะไรซับซ้อนหรอก ข้อความข้างต้นนั่นน่ะ แต่แค่รู้สึกเหมือนถูกปล่อยจากอะไรบางอย่างน่ะ เหมือนจะไร้เหตุผล

มันงี่เง่ามากเลยล่ะ งี่เง่ามาก

คิดว่าเส้นตัดขอบใบมันหนา ทำให้มันเหมือนถูกดึงมาอยู่หน้าดอกไม้

อยากให้ลงภาพอีกค่ะ สวยมาก