Ashin_goh

      เป็นงาน ดายฮาร์ด ที่ทำเมื่อ 16 ปีที่แล้ว พวกเรามั่นใจ มั่นใจมากกกกมากกกกที่สุด ว่ามันโคตรดูดี สนุกสนานหาที่ใดเปรียบไม่ได้เลยทีเดียว ส่งไป ได้ วิจารณ์เรียลลิตี้ กรอบเล็กนิดเดียว ซึมไปหลายปี แต่เป็น งานการ์ตูนที่ทำร่วมกันกับเพื่อน อีกคนกับพี่ เพื่อนเป็นคนเขียนบท พี่สาวร่าง เข้าของบล๊อก ตัดเส้น ไม่จริง นี่คือ งานของพวกเรา สมกับเป็นเราจริงๆ ชุ่ยเสมอต้นเสมอปลาย

     งานเมื่อ 16 ปีที่แล้วมีความหลังความชลัค์มากมาย เป็นงานที่ เก็บเอาไว้เตือนตัวเองเสมอ ว่า เราไม่ได้แน่ เราแค่คนๆหนึ่งที่มีรสนิยม มีเรื่องราวเฉพาะของตัวเองเท่านั้น ไม่เก่งกาจขนาดไปข่มทับถมชาวบ้าน แต่บางครั้งก็ลืมๆไปบ้าง แม้ว่าภายนอกจะดูเป็นคน มั่นใจในตัวเองค่อนข้างสูง แต่ก็ไม่เคยลืมว่า เราสามารถล้มได้อีกหลายหน หากล้มแล้วต้องการกำลังใจที่จะลุก ก็คงไม่ต้องลุก เพราะว่า ไม่มีใครมาช่วยเหลือเรา จะล้มกี่ครั้งก็ต้องลุกเองเท่านั้น ในโลกที่แม้แต่ความเมตตาก็ยังต้องใช้เงินซื้อ

    ในตอนนั้น คำวิจารณ์ มันรุนแรง ขนาดไหนก้บอกไม่ถูก แต่สำหรับเด็กอายุไม่ถึง 14ปีตอนนั้นก็ หนักพอควร ยิ่ง ครั้งแรกของการวาดรูป ก็ เรียกว่า โดน คนร่วมคลาสดูถูกด้วยซ้ำ แม้ว่าในห้องเรียนจะเป็นคน เข้าข่ายวาดได้ดี แต่ว่า ด้วยความที่ว่าตอนนั้น เอาดีทางดนตรีสากล ก่อนที่จะแขนไม่สามารถ คอน ไวโอลินได้เกิน 15นาทีไม่ให้สั่น ก็ไม่สามารถเล่นได้อีก พอๆกับการแยกเสียง เมเจอร์ ไมเนอร์ไม่ได้ด้วย พอเล่นดนตรีไม่ได้ วาดรูป ก็ห่วย ก็หนีไปทำอย่างอื่น ก่อนจะเดินเข้าไปใน อติเลียแห่งหนึ่งเพื่อ เรียนวาดรูปอีกครั้ง สิริรวมว่า เกิดใหม่มา สามปี(แม้ว่าจะมีการวาดเล่นมาตลอด แต่ก็ยังห่วยอยู่ดี) วันนี้ก็ครบรอบพอดี เลยขอเอามาลงซ้ำเพื่อ เป็น การระลึกถึง แม้ว่าจะเป็นเรื่องน่าอาย แต่มันก็ไม่น่าอาย อย่างที่คิด

<

edit @ 2 Jun 2009 01:36:20 by GOH-TIC